una mica SQ, en certa quantitat o intensitat / un poc (en tots els sentits materials i immaterials) (*, A-M)
Està una mica trist / Espera'm una mica / El nen està una mica febrós / Al vespre tanca una mica més d'hora que els altres dies / La corda s'afluixa una mica (*, A-M, A-M, A-M, A-M)
→un poc, un xic
d'una mica més SP, expressió amb què hom indica que ha faltat poc perquè una cosa tingués lloc (EC)
Li ha fallat un travesser de l'escala i d'una mica més cau / D'una mica més i m'atropella un auto (R-M, EC)
→una mica més i, de poc, tantost que
una mica de SQ, una petita quantitat de / un poquet, tot just un poc (*, A-M)
De fet, tenia una mica de por / Una mica de pa / Volia una mica d'aigua / Li donaren una petita mica de menjar (També s'usa amb les formes una miqueta de, una mica massa de, una petita mica de i una mica mica de) (EC, EC, *, *)
→un poc de, una gota de, una engruna de, un xic de, un bri de, una ombra de, un raig de, una puça de
▷un punt de (p.ext.)
■ una mica més i SQ, expressió amb què hom indica que ha faltat poc perquè una cosa tingués lloc
Una mica més i se n'hauria anat, cansat d'esperar-se / S'ha entrebancat, una mica més i cau (S'usa seguida d'un verb en mode indicatiu o condicional)
→d'una mica més, tantost que, de poc
▷a la mínima (p.ext.), a la mínima de canto (p.ext.)